Ultimate bloggen

Nieuwe blog, via http://www.ultimate.nl/blog/jaap-in-silicon-valley

40

Op 19 juli is het zover, de magische 40 grens wordt gepasseerd. Al jaren probeer ik wanhopig te ontkennen dat ik ga behoren tot de 40ers, sterker nog ik heb het passeren van de 30 drempel nog maar amper geaccepteerd. Helaas komt nu met rassé schreden de waarheid dichterbij en is er geen ontkomen meer aan, anders dan sterven voor die tijd. Daarin is mijn overlevingsinstinct toch nog iets groter dan de angst over de 40 drempel te moeten stappen.

In mijn werk als Directeur hoor ik al jaren bij de “jonkies” de gemiddelde leeftijd van bestuurders ligt over het algemeen wat hoger. Dit was ook één van de redenen dat ik me nooit echt thuis heb gevoeld op netwerkomgevingen op dat nivo. Iedereen om me heen was een stuk ouder, dat geeft niet zolang het over “business gerelateerde” zaken gaat, maar zodra je het over andere passies hebt merk je toch een soort van generatieverschil. Dit maakte natuurlijk wel dat ik steeds in een soort identiteitsconflict zat, de jonge hond, of de wijze bestuurder.

Toen ik jaren geleden voor mijn boekenlijst het boek van Kees van Kooten “40”  las, was ik een jaar of vijftien. Het boek bestaat uit drie verhalen waarvan het tweede “Prostatites” heet. Sindsdien heeft 40 worden altijd synoniem gestaan aan prostaatklachten. Ik betrap me er dan ook op, dat iedere keer als ik naar het toilet ga, er een rilling over m’n rug loopt bij de gedachte dat gewoon plassen opeens veranderd in een helse branderige pijn. Tot op heden is het gelukkig alleen bij een vluchtige gedachte en een weeïg gevoel gebleven.

Tegenwoordig wordt ik wat meewarig aangekeken wanneer ik het heb over “een jonge vent, net als ik” , ik kom meer en meer bestuurders en ondernemers tegen van mijn eigen leeftijd, ik ben bijna te oud voor de Linked-in Group “Young Presidents”. Op het circuit wordt me het snot voor de neus gereden door jochies van vijftien jaar in de “TalentCup” …. Kortom….. 40!

Acceptatie en berusting is het enige dat blijft. Af en toe een nawee door met de Supermotard als een puber op het achterwiel de straat uit te rijden, iets te jeugdig kleden met petjes en hoodies, maar dat is het dan ook.

Niets geeft de veranderende tijdsgeest beter weer als muziek. Nu heb ik altijd al een voorliefde gehad voor muziek uit een tijd die in mijn ogen spannender was dan de tijd waarin ik leefde.  Af en toe staat er in het heden een bandje op, die dat verleden van revolutie, rebbelie en anarchy weer een beetje doet ademen. Zo ook “the Black Crowes”.

In 1990 toog ik met vriendin en vrienden naar Pinkpop in Landgraaf. Tijdens de wandeling van de camping naar de draf-en renbaan hoorden we de klanken van de openingsact.De jaren 60 invloeden van Southern-Rock gemengd met blues invloeden en de geweldige stem van  Chris Robinson brachten ons meteen in Woodstock sferen. Voor mij werd dit het jaar van “Shake Your Moneymaker” één van mijn nu nog favoriete albums. We voelden ons jong, verbonden en schreeuwden mee met teksten over het harde leven. Wij konden de wereld aan!

Nu, jaren later, kondigen the Black Crowes hun afscheidstournee aan. Op 18 juli komen ze in Paradiso Amsterdam. De avond die voorafgaat aan de dag waarop ik 40 wordt. Samen met mijn huidige vriendin Linda, mijn oude vrienden Simone en Gerben en wat anderen gaan we er naar natuurlijk naar toe, de symboliek druipt er af.

Simone en ik zijn even oud, maar dan ook precies even oud ook zij wordt 40. We hebben samen op de kleuterschool en middelbare school gezeten en we hebben samen het eerste optreden van the Black Crowes in Nederland gezien en gaan nu op de valreep van onze jeugd het afscheid van één van mijn favoriete bands beleven.

Ik betrap me er op dat het allemaal wat melodramatisch klinkt, want eigenlijk heb ik er ontzettend veel zin in. Het grote voordeel van wat ouder zijn, is dat je momenten die echt de moeite waard zijn veel intenser wilt beleven. Een belevenis die je als een referentie met je meedraagt en waar je de rest van je leven wat aan kan hebben door het terug te beleven. Ik heb nu al kippenvel!

Niets kan mij die avond gebeuren, ik ga genietend mijn 30er jaren uit! Terwijl ik dit blog, flitst er een beeld door me heen. Enigszins beneveld door de drank en intensiteit van het concert loop ik nog even naar het toilet voor we weg gaan, terwijl ik mijn behoefte doe in de pot en de muziek nog nagalmt in mijn oren  trekt er opeens een branderig gevoel door mijn lendenen richting mijn kruis...

Levensdoel

Ter voorbereiding op een bijeenkomst van een intervisiegroep, kreeg ik onder andere de vraag mee “wat is je levensdoel?”. Tja, de vraag is makkelijk gesteld en natuurlijk uitermate relevant bij alles wat je doet en drijft in het leven. Toch moest ik bekennen dat ik niets écht helder op het netvlies had staan. Natuurlijk wel wat afgeleide doelen waar je dagelijks mee druk bent zoals: je bedrijf laten groeien, 5 kg afvallen, onder de 1:53 rijden op Assen, meer tijd aan je gezin besteden, gelukkig en gezond zijn etc. etc.

Ik begon me af te vragen hoe ik op mezelf zou willen terugkijken als oude man en op het leven wat ik dan geleid zou hebben. Lastig om te doen, vooral in je eentje. Het helpt al als iemand je door het denkproces leidt om je wat meer te focussen. Enfin, ik wilde geen genoegen nemen met een paar losse flarden maar toch snel en efficiënt tot een levensdoel komen. Dat klinkt weinig verheven voor zo’n belangrijke vraag, maar soms werkt een pragmatische aanpak verbluffend goed.

Google is mijn vriend, al jaren, dus die heb ik het eerst gevraagd. Op de search “levensdoel vinden” was het meteen raak. De weblog van Bert Plat kwam meteen naar boven. Op deze pagina vind je een methode om in 20 minuten je levensdoel te vinden! Dat klonk mij als muziek in de oren!

Op zijn pagina staat een verbluffend eenvoudige methode, die nog werkt ook. Een snelle pragmatische manier om een inventarisatie te maken. De 20 minuten heb ik niet helemaal gehaald, het duurde iets langer maar uiteindelijk heb ik een formulering gevonden die bij me past. Ik heb 82 woorden en zinnetjes nodig gehad en uiteindelijk is het zinnetje 78 geworden.

Tevreden met het resultaat, vond ik dat ik er iets meer mee moest doen, omdat al die zinnen onder elkaar uiteindelijk de belangrijkste doelen vormen, het zou gevoelsmatig zonde zijn om die zinnen in een Worddocumentje te laten verstoffen in het mapje mijn documenten/privé/persoonlijke ontwikkeling/levensdoel/levensdoel.docx.

Toen schoot me opeens te binnen dat een afstudeerder bij ons op de zaak, in zijn eindpresentatie een Wordle verwerkt had. Een Wordle is een wolk van woorden die van een bepaalde brontekst de meest voorkomende termen ten opzichte van elkaar groter of kleiner weergeeft. Het is sowiezo leuk om nadat je een verhaal hebt gemaakt eens een Wordle te maken. Het vertelt je meer dat je zo op de eerste blik vermoed.

Op deze site kun je op een eenvoudige manier een Wordle maken. Gewoon knippen en plakken of linken naar je Blog is voldoende. Vervolgens kun je experimenteren met allerhande lay-outs via de knop ‘randomize’. Je moet wel de juiste Javaversie geïnstalleerd hebben op je Pc. Mijn “LevensdoelWordle” kwam er als volgt uit:

Dit plaatje heb ik een paar keer uitgeprint en op diverse plekken neergelegd: in m’n koffer, burola, thuis in het nachtkastje. Zo kom ik hem af en toe weer eens tegen en kan ik mezelf de vraag stellen of ik nog “en route” ben.

Owja, de uiteindelijke formulering van mijn levensdoel is dat ik;

…oud en wijs kan terugkijken, op een avontuurlijk en inspirerend levenspad…

Voor mij omvat dit uiteindelijk alles. Schroom niet om je eigen uitkomsten te delen in het reactieveld!

To Blog or not to Blog, that's the question!

Hyves, Facebook, LinkedIn, Twitter... al deze sociale media heb ik met grote interesse omarmd en al dan niet ook gedeeltelijk weer losgelaten. 

Ik plaats mijzelf een beetje tussen de early- en later adapters in. In mijn fascinatie voor het Web, probeer ik alles een keer uit, het één laat ik liggen of kom er pas veel later weer op terug, zoals Yunoo bijvoorbeeld. Toen het nieuw was meteen een account aangemaakt even gekeken en niets meer mee gedaan. Nu het wat verder is ontwikkeld weer eens aangemeld en "her" enthousiast geraakt.

Zo ook met bloggen. in het verleden in nieuwsgroepen en op mijn toenmalige eigen website waar het vooral over mijn passie ging van het motorrijden. Nu lees ik zelf regelmatig blogs, die in mijn nieuwsfeed of tijdlijn voorbij komen en heb ik me voorgenomen om ook het bloggen is te herontdekken. Waarom? Tja, ik weet het niet, het is toch een onweerstaanbaar gevoel iets te willen vertellen.

Hoe gaat het blog er hier uitzien, ik heb nog geen idee, wellicht een opinie blog, een egodocument of een combinatie daarvan. Zakelijk of privé of ook beiden door elkaar heen. Spannend om daar eens mee te experimenteren en de dilemma's te ervaren en grenzen op te zoeken.

Met dat ik het zo overweeg en afweeg, realiseer ik me dat het leren al is begonnen en dat past prima in mijn levensvisie.... Hé ik denk dat ik het thema voor de volgende blog al heb gevonden...